जीवनका पानाहरू कोल्टाई हेर्दा,
स्मृतिका अक्षरहरू मुस्कुराइरहेछन्।
पोखराका ती शान्त बिहानहरू,
फेवातालका छालझैँ मनमा तरङ्गित छन्।
हिमालको काखमा जन्मिएको सपना,
आँट र विश्वाससँगै हुर्कियो।
सानो शहरका ती ठूला आकाङ्क्षाले,
जीवनलाई नयाँ दिशातिर डोर्यायो।
सेतो एप्रोन ओढेर चिकित्सा सिक्दा,
दुखाइभित्र आशा देख्न सिकेँ।
घाउ मात्र होइन,
मानिसका सपना पनि उपचार गर्न सिकेँ।
तर जीवन सधैँ सरल कहाँ थियो र?
संघर्षका आँधीहरू बारम्बार आए।
कतै आँसु, कतै एक्लोपन,
कतै मौनताले पनि साथ छोडेन।
तर प्रत्येक चोटले मलाई झन् बलियो बनायो।
नेपालको माटोबाट सुरु भएको पाइला,
समुद्र पार गर्दै आओटेआरोआ आइपुग्यो।
नयाँ भाषा, नयाँ संस्कृति, नयाँ समाज,
तर मनभित्रको नेपालीपन कहिल्यै फेरिएन।
जनस्वास्थ्यको यात्राले सिकायो—
स्वास्थ्य केवल रोगको उपचार होइन,
यो समानताको आवाज हो,
न्यायको बाटो हो,
र सबैलाई साथ लिएर अघि बढ्ने प्रतिबद्धता हो।
विविध समुदायका आवाजहरू सुन्दै,
फरकपनलाई शक्तिमा बदल्ने प्रयास गरेँ।
जात, भाषा, संस्कृति र पहिचानभन्दा माथि उठेर,
समावेशी समाजको सपना बुन्दै हिँडेँ।
कहिले स्थानीय समुदायको नेतृत्व,
कहिले राष्ट्रिय जिम्मेवारी,
आज अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चसम्म पुग्दा पनि,
मेरो परिचय सेवा नै रह्यो।
सम्मानहरू आए, पदहरू आए,
तर सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि त यही लाग्छ-
कसैको अनुहारमा आशाको मुस्कान देख्नु,
कसैको यात्रामा साथ बन्न पाउनु।
जीवनका पानाहरू अझै सकिएका छैनन्,
कथा अझै लेखिँदैछ।
हरेक नयाँ बिहानीसँगै,
नयाँ सपना, नयाँ जिम्मेवारी जन्मिँदैछ।
किनकि मेरो यात्रा
केवल मेरो लागि होइन-
समुदायका लागि,
देशका लागि,
र मानवताको साझा भविष्यका लागि हो।
हो, मानवताको साझा भविष्यका लागि हो ।🙏
डा.रमिल अधिकारी
हाल न्युजिल्याण्ड